Frog

 

زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست

        هرکسی نغمه خود خواند و از صحنه رود

                                صحنه پیوسته بجاست

                                         خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد

 پدرم رفت ...

خیلی زود رفت...

همیشه با یادش زندگی می کنم...


نوشته ی هانیه علی بخشیان در ساعت ۱:۱٧ ‎ب.ظ در شنبه ٤ آذر ،۱۳۸٥