زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست

        هرکسی نغمه خود خواند و از صحنه رود

                                صحنه پیوسته بجاست

                                         خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد

 پدرم رفت ...

خیلی زود رفت...

همیشه با یادش زندگی می کنم...

/ 6 نظر / 11 بازدید
یک هم درد

شاد باشی حتی با یادش

مريم

هانیه عزیز: بذار اونقدر شادی داشته باشی که زندگیتو شیرین کنه. اونقدر تجربه که قویت کنه. اونقدر غم که انسان نگهت داره. و اونقدر امید که شادت کنه... ما را در غم خود شریک بدان

زانتین

همین دو کلمه ساده ایی که نوشتی آتیش به جون آدم می زنه... چیزی نمی تونم بگم

روشنک

تصور چنین غم بزرگی وحشتناکه . خدا صبرشو بهتون ميده ما هم همينو براتون آرزو ميکنيم

وفا

خداوند رحمتشان كند و با اوليائشان محشور تسليت ما را پذيرا باشيد.

روشنک

خيلی ممنون از کامنتت چشم .اگه بخوام هم نميتونم تصور کنم.