آدما اومدن رويه قورباغه ها يه آزمايشی انجان دادن:

اومدن يه قورباغه رو انداختن توی آبی که دماش مثله دمای محل زندگيش بود بعد چند دقيقه  دمارو  بردن بالا تر و قورباغه که به دما عادت کرده بود افزايش دما رو نمی فهميد . و بعد از چند دقيقه دما به نقطه جوش رسيد و قورباغه فوت کرد .

همين آزمايش رو به يک روش ديگه روی يه قورباغه ديگه انجام دادن ولی وقتی آب جوش شد قورباغه رو انداختن توی آب و قورباغه با يه جهش خودشو از اون آب نجات داد چون اون آب براش خيلی داغ بود  .

نتيجه اخلاقی اينکه ما آدما هم شايد مثله قورباغه اول در حال ذوب شدن باشيم و روزی از همين روزها نابود بشيم بدون اينکه بدونيم چی به سرمون اومده . ولی اگه يه کم به اطرافمون نگاه کنيم و ببينيم  کجای کار هستيم و به آينده خودمون بيشتر فکر کنيم اونوقت که می تونيم در برابر مشکلی که برامون پيش می ياد مثله قورباغه دومی با يه جهش خودمون رو نجات بديم .

 

/ 7 نظر / 10 بازدید
آرش

مشکل اينجاست که تغييرات زندگی ما معمولا ناگهانی نيستن که متوجهشون بشيم... گاهی می بينيم همينطور کم کم وارد محيطی شده ايم که خوشمون نمياد، اما توان بيرون پريدن از اون رو هم نداريم. اينطور نيست؟

هانيه

خوب اين همون حالت اول می شه . که آخرش همون ذوب شدنه .

مهدی

صورت مساله فرق داشتا!

مينا

نوشين

براي درك اطرافمون بايد ديد منطقي داشته باشيم كه مبادا براي موفقيت خودمون يكي ديگه رو له كنيم كه ديگه اونموقع از انسانيت چيزي برامون نميمونه

حميد

پيام قشنگی داره اين داستان. جدا يه دقيقه نگاه کن دور و برت رو. چقدر با روياهات فاصله داری؟ کجايی؟ نکنه تو آب جوش باشی؟ نمیدونم. ولی این قورباغه ها عجب آدمای بیشخصیتی هستنا! عجب اتفاقاتی که براشون نمیافته. (راستی شکلک فکر کردنو بذارین اینجا. آخه الان به موضوع به این مهمی چجوری فکر کنم؟)

حميد

http://www.soroushpress.com/Clip/tehran.htm